wtorek, 25 sierpnia 2009

przenikasz i znasz mnie...

O Panie, Ty mnie przenikasz i znasz dobrze,

(2) Ty wiesz o mnie wszystko, gdy siedzę lub stoję, wszystkie moje myśli rozpoznajesz z daleka. (3) Jest Ci wiadomo, kiedy chodzę i kiedy spoczywam, znane Ci są dobrze wszystkie moje drogi. (4) Zanim mój język wypowie jakieś słowo, Ty, Panie, znasz je już dobrze.

(5) Ty mnie otaczasz ze wszystkich stron i kładziesz na mnie Twoje ręce.

(6) Przedziwna jest dla mnie ta wiedza, zbyt wysoka, nie mogę jej pojąć.

(7) Gdzie się ukryję przed Twoim duchem, gdzie się schowam przed Twoim obliczem?

(8) Gdy do niebios wstąpię, jesteś tam, gdy zstępuję w zaświaty, wychodzisz mi naprzeciw.

(9) Gdybym mógł mieć skrzydła jutrzenki i zdołał się znaleźć na odległym morzu,

(10) tam też dosięgłaby mnie Twoja ręka, tam również by mnie podtrzymała Twoja prawica.

(11) Gdybym się domagał, by mnie ciemności okryły i światłość otoczyła mnie zamiast nocy,

(12) to ciemność nie byłaby dla Ciebie mroczna: noc byłaby jak dzień jasna, a ciemność byłaby jak światło.

(13) Ty bowiem utworzyłeś także moje wnętrze, utkałeś mnie jeszcze w łonie mojej matki.

(14) Dziękuję Ci, że mnie tak cudownie uczyniłeś, zaprawdę, podziwu godne są Twoje dzieła, i dobrze znasz moją duszę.

(15) Gdy zostałem ukształtowany w ciemnościach, cudownie utkany w ciemnościach ziemi, wszystkie moje członki były Ci już znane.

(16) Widziały Twoje oczy, kiedy powstawałem, wszystko było zapisane w Twej księdze. Wyznaczona była liczba dni moich, zanim pierwszy z nich mogłem przeżyć

(17) Jak trudne do pojęcia są dla mnie, o Boże, Twe zamiary, jakże ogromna ich ilość!

(18) Gdybym chciał je zliczyć, byłoby ich jak piasku, a gdybym już dotarł do końca, ciągle bym jeszcze był z Tobą.

(19) Obyś raczył, o Boże, zgładzić bezbożnika! A wy, żądni krwi ludzie, idźcie precz ode mnie! (20) Przeciwko Tobie się zmawiają, imienia Twego nie szanują wcale!

(21) Czyż mam szanować tych, co Cię nienawidzą? Jak mogę się nie brzydzić tymi, co przeciw Tobie powstają?

(22) Nienawidzę ich z całego serca, bo stali się także moimi wrogami!

(23) Przeniknij mnie, Boże, i przejrzyj moje serce, zbadaj mnie i zobacz, co myślę.

(24) Zobacz, czy kroczę drogą nieprawości, i skieruj mnie na Twą odwieczną drogę.


(Ks. Psalmów 139:1-24, Biblia Warszawsko-Praska)

Brak komentarzy: