poniedziałek, 8 grudnia 2008

Maryja


Gdzie jesteś? To słowo dziś mocno zabrzmiało w moich uszach.Gdzie jesteś? Gdzie się ukrywasz? Szukam cię i nie mogę Cię znaleźć? Gdzie jesteś Adamie, Marku, Marcinie, Mario, Katarzyno, Dawidzie, Jakubie, Sandro, Aniu, Zofio, Łukaszu - gdzie jesteś?
Przedziwne się dzieją dziś rzeczy i cuda, bo oto główna bohaterka tego dnia, którą czcimy tak uroczyście - Maryja - tylko Ona jest godna wypowiedzieć te słowa, tylko Ona- zasłuchana w Odwieczne Słowo jest w stanie odpowiedzieć na to pytanie i jakby refren ale będący pieśnią i hymnem, refren, który dziś tryska jak źródło, bezbronny krzyk dziecka, i śmiech płynący ze szczerego świata- OTO JA SŁUŻEBNICA PAŃSKA, NIECH MI SIĘ STANIE WEDŁUG TWEGO SŁOWA! Tylko Ona może na to pytanie odpowiedzieć, piękna i niepokalana, córa królewska, odziana w majestat i piękno - gdzie jesteś - oto ja... Piękna ma pójdź za mną!

Gdzie jesteś? Kim jesteś? Jeżeli nie poznasz kim jesteś - nigdy nie usłyszysz wołania Boga, przechadzającego się po ziemi. Jeżeli nie poznasz kim jesteś, nigdy nie będziesz umiał odpowiedzieć Bogu na to wołanie. Maryja tak bardzo zasłuchana w Słowo, w Boga szept słyszy głos i odpowiada - oto ja służebnica Pana mojego niech mi się stanie według słowa Twego...

Dziś zapatrzyć trzeba nam się w Maryję - a zobaczymy jak Bóg mówi do człowieka. Zobaczymy jak słuchać trzeba tego jednego Słowa, które ma coś do powiedzenia, pełnego mocy, siły, twórczości... I razem z Nią wyśpiewajmy pieśń...


"Uwielbiaj, duszo moja, chwałę Pana Twego,
Ojca Wielkiej Poezji - tak bardzo dobrego.

On młodość moją rytmem cudnym obwarował,
On pieśń mą na dębowym kowadle ukował.

Rozebrzmij, duszo moja, chwałę Pana twego,
Sprawcy Wiedzy anielskiej - Sprawcy łaskawego.

Oto spełniam po brzegi winogradu kielich
Przy uczcie Twej niebiańskiej - rozmodlony sługa -
Wdzięcznością, żeś mi młodość dziwnie rozanielił,
Żeś z lipowego pniaka kształt jędrny wystrugał.

Tyś jest najcudowniejszy, wszechmogący Świątkarz -
- pełno jest brzóz na drodze mojej, pełno dębów -
Otom jest niwa wieśnia, podsłoneczna grządka,
Otom jest młodociana grań tatrzańskich zrębów.

Błogosławię Twój posiew Wschodem i Zachodem -
Obsiewaj, Gospodarzu, niwę Twą sowicie,
Łanem niech będzie żytnim, smreczynowym grodem
Młodość rozkolebana tęsknotą i życiem".

/Jan Paweł II/

2 komentarze:

Marvell pisze...

Amen Allejuja!

ewaaaaaa pisze...

zawsze jak myślę o Maryi, takiej oddanej, odważnej, to czuję, ze brakuje mi slow, ech... :)

pozdrawiam z Gliwic